{FooterSocialImage}
Like us on Facebook
Λογότυπο εταιρείας Euroglass και πιστοποιητικού
Σελίδα 1 από 14       Επόμενο > Εγγραφές ανά σελίδα:
Πότε ξεκίνησε η ανακύκλωση γυαλιού;

Το ζήτημα της ανακύκλωσης παραμένει επίκαιρο σε όλες τις σύγχρονες κοινωνίες του κόσμου. Συγκεκριμένα, οι συνεχώς αυξανόμενες καταναλωτικές ανάγκες σε συνδυασμό με την 100% ανακυκλώσιμη φύση του γυαλιού θέτουν τα θεμέλια για μια αναδρομή στο παρελθόν. Η αποτελεσματική ανακύκλωση του γυαλιού είναι επίτευγμα που ανήκει μόνο στη σημερινή εποχή;

Παραγωγή γυάλινων αντικειμένων

Σύμφωνα με τις υπάρχουσες ενδείξεις, η παραγωγή γυαλιού φαίνεται πως ξεκίνησε από την Εποχή του Χαλκού. Σε αυτό βοήθησαν οι τεχνολογικές καινοτομίες στη μεταλλουργία, η αυξανόμενη γνώση ορυκτολογίας και οι συνεχής βελτίωση των δεξιοτήτων που είχαν οι τεχνίτες.Τα πρώτα γυάλινα αντικείμενα ήταν μικρά, σφαιρικά και παρόμοια στο μέγεθος και στο χρώμα με τις κεραμικές χάντρες. Αξιοσημείωτο είναι το γεγονός πως η παραγωγή γυάλινων αντικειμένων παρέμεινε περιορισμένη για πολλούς αιώνες σε απλές μπλε χάντρες και μενταγιόν, τα οποία θύμιζαν αρκετά τα αντικείμενα που φτιάχνονταν από φαγεντιανή.

Επαναδημιουργία γυάλινων αντικειμένων

Εκτός από το μπλε γυαλί, όλα τα υπόλοιπα χρώματα γυαλιού παρήχθησαν κατά τη διάρκεια της μετάβασης από τη Μέση στην Ύστερη Εποχή του Χαλκού. Ταυτοχρόνως, άρχισαν να παράγονται και τα πρώτα γυάλινα αγγεία με την τεχνική της σύντηξης πολλών διαφορετικών αποχρώσεων. Μέχρι και αυτό το χρονικό σημείο, η παραγωγή γυαλιού φαίνεται πως οριζόταν από την άρχουσα τάξη, καθώς τα εργαστήρια παραγωγής εντοπίζονται σε χώρους ανακτόρων και τα γυάλινα δοχεία λειτουργούσαν κυρίως ως βασιλικά δώρα. Παρόλα αυτά, η διαδικασία επαναδημιουργίας νέων γυάλινων αντικειμένων μέσω της καύσης των παλιών, τοποθετείται ήδη από την Ύστερη Εποχή του Χαλκού κι έπειτα.

Ανακύκλωση γυαλιού: διαδικασία που μετράει χιλιετίες

Ωστόσο, αυτού του είδους η ανακύκλωση δε βασιζόταν στην οργανωμένη συλλογή γυαλιού. Πολύ περισσότερο εντασσόταν στη λογική της δημιουργίας εκ νέου γυάλινων αντικειμένων από τα ήδη υπάρχοντα που είχαν χάσει την αξία τους. Η διαδικασία της ανακύκλωσης ξεκίνησε να παίρνει μία πιο οργανωμένη μορφή κατά τη διάρκεια της Ρωμαϊκής Περιόδου. Τότε, ξεκίνησε η συλλογή μη χρησιμοποιούμενων γυάλινων αντικειμένων για τον εξοπλισμό των υαλουργικών εργαστηρίων με σκοπό την καύση και τη δημιουργία νέων. Ο συγκεκριμένος τρόπος ανακύκλωσης φαίνεται πως είναι πιο κοντά στα τωρινά δεδομένα και στο σύστημα ανακύκλωσης που ακολουθείται σήμερα. Η μόνη διαφορά είναι ότι οι Ρωμαίοι δεν είχαν κανένα ενδιαφέρον στις οικολογικές πτυχές του ζητήματος, οι οποίες ωστόσο ευαισθητοποιούν και παρακινούν τις δράσεις ανακύκλωσης στις σύγχρονες κοινωνίες.

Πηγή: feve.org

Ελαιόλαδο: από την παραγωγή στην κατανάλωση

Η συγκομιδή της ελιάς και η παραγωγή του ελαιόλαδου είναι αναπόσπαστο κομμάτι της παράδοσης αλλά και της ζωής μας. Ο πράσινος χρυσός, όμως, έχει τη δική του ιστορία που χρονολογείται χιλιάδες χρόνια πριν. Για τους αρχαίους Έλληνες το ελαιόλαδο ήταν πλούσιο σε θεϊκή δύναμη και υπήρξε το πολύτιμο δώρο ζωής της θεάς Αθηνάς στους Αθηναίους. Φτάνοντας στο σήμερα, διατηρεί ακόμη τη θέση του στην κορυφή της μεσογειακής διατροφής και αυτό δεν είναι τυχαίο.

Ο μεγάλος θεραπευτής, όπως αποκάλεσε το ελαιόλαδο ο Ιπποκράτης, είναι πλούσιος σε μονοακόρεστα λιπαρά οξέα που έχουν συνδεθεί με τη διατήρηση της υγείας του καρδιαγγειακού συστήματος. Ακόμη, η υψηλή περιεκτικότητά του σε βιταμίνη Ε έχει αντιοξειδωτικές δράσεις και προλαμβάνει τη πρόωρη γήρανση, όπως επίσης και άλλες εκφυλιστικές παθήσεις. Όμως, πως φτάνει στο πιάτο μας χωρίς να χάσει τη θρεπτική του αξία;

Η συγκομιδή

Όπως και στην αρχαιότητα έτσι και σήμερα, η συγκομιδή της ελιάς είναι μια από τις πιο σημαντικές περιόδους του χρόνου και αποτελεί για πολλούς μια οικογενειακή υπόθεση. Παραδοσιακά, το μάζεμα της ελιάς γίνεται με τα χέρια. Έτσι, οι παραγωγοί είναι σίγουροι ότι δεν έχει τραυματιστεί ο καρπός και το δέντρο. Με χτένια, προσεκτικό ράβδισμα και μόνιμα απλωμένα δίχτυα ο καρπός πέφτει από το δέντρο και συγκομίζεται χωρίς φύλλα, χώμα και ξύλα σε κιβώτια με τρύπες, τα οποία εξασφαλίζουν καλό αερισμό και αποφυγή υψηλών θερμοκρασιών. Για τη συγκομιδή περισσότερων δέντρων σε μικρότερο χρονικό διάστημα, χρησιμοποιούνται μηχανικά μέσα κυρίως στις ελαιοποιήσιμες ποικιλίες.

Το ελαιοτριβείο

Μετά το ζύγισμα των ελαιόκαρπων, ακολουθεί μια δεύτερη διαδικασία αποφύλλωσης. Ο διαχωρισμός των φύλλων από τον καρπό γίνεται ώστε να μην επηρεαστεί από τη χλωροφύλλη η τελική ποιότητα του προϊόντος. Έπειτα, ο καρπός μεταφέρεται στο πλυντήριο, όπου εκεί μαζί με τη πλύση απομακρύνονται οι πέτρες και άλλα υπολείμματα. Ο καθαρός πλέον καρπός περνά στη φάση του σπασίματος και της άλεσης. Σε αυτό το σημείο, σημαντικό ρόλο παίζει η θερμοκρασία καθώς χρησιμοποιούνται μηχανικά σφυριά που συνθλίβουν τον καρπό και το πολτοποιημένο μίγμα δεν πρέπει να καεί. Το τελευταίο στάδιο της διαδικασίας είναι οι φυγοκεντριστήρες, από τους οποίους βγαίνει ουσιαστικά το λάδι. Εκεί, αρχικά διαχωρίζεται ο πυρήνας (κουκούτσι) από τον πολτό και στη συνέχεια βγαίνει το μίγμα, το οποίο περιλαμβάνει το λάδι, την ψίχα και το νερό. Από την ψίχα παράγεται το πυρηνέλαιο και το σαπούνι ελιάς, ενώ το λάδι διαχωρίζεται από το νερό, το οποίο αποβάλλεται σε λάκκους δίπλα από το ελαιοτριβείο. Τέλος, το ελαιόλαδο που έχει προκύψει χωρίς καμία χημική επεξεργασία οδηγείται στη μέτρηση της οξύτητάς του.

Η τυποποίηση

Το κλειδί της επιτυχίας στην παραγωγή του ελαιόλαδου, εκτός από την ποιότητα, είναι η διαδικασία της τυποποίησης. Το έξτρα παρθένο ελαιόλαδο είναι απόλυτα φυσικό και δεν υπόκειται σε καμία περαιτέρω επεξεργασία. Τα υπόλοιπα ελαιόλαδα, ωστόσο, υπόκεινται σε αυστηρούς ελέγχους ευρωπαϊκών προτύπων από τις αρμόδιες αρχές. Η τυποποίηση περιλαμβάνει την εμφιάλωση και την αναφορά στην φιάλη σημαντικών πληροφοριών, όπως είναι η ημερομηνία λήξης και οι λεπτομέρειες σχετικά με το τυποποιητήριο. Η επιλογή της κατάλληλης φιάλης για την ανάδειξη του προϊόντος είναι μία εξίσου σημαντική διαδικασία, η οποία θα πρέπει να πληροί τα υψηλά ποιοτικά κριτήρια. Η γυάλινη συσκευασία είναι μία από τις κορυφαίες επιλογές. Το σκούρο χρώμα της προστατεύει το ελαιόλαδο, εξασφαλίζοντας τη μεγαλύτερη δυνατή διάρκεια ζωής. Το ελκυστικό παρουσιαστικό της την κάνει να ξεχωρίζει στο ράφι. Η φυσική προέλευσή της διατηρεί αναλλοίωτα το χρώμα, το άρωμα και όλα τα θρεπτικά συστατικά του ελαιόλαδου χωρίς να απορρέει χημικά. Με άλλα λόγια, κλείνει μέσα της αυτό που θέλει ο παραγωγός και ζητά ο καταναλωτής.

Πηγές: oliveoiltimes.com, flymetothemoontravel.com, oliveoilsource.com

Συνταγή: σπιτική μαρμελάδα σύκο σε γυάλινο βάζο

Υπάρχει πιο γλυκός και υγιεινός τρόπος για να αποχαιρετήσουμε το καλοκαίρι από το να φτιάξουμε και να απολαύσουμε τη δική μας μαρμελάδα σύκο; Γνωστά και αγαπημένα από την αρχαιότητα, τα σύκα είναι πλούσια σε φυτικές ίνες που βοηθούν την πεπτική λειτουργία, ρίχνουν τα επίπεδα χοληστερίνης και την αρτηριακή πίεση. Η γεύση δένει με το χρώμα και την υφή, δημιουργώντας ένα νόστιμο έδεσμα που συνοδεύει τις καλοκαιρινές αναμνήσεις όλες τις ώρες της ημέρας.

Τι θα χρειαστούμε:

1 κιλό σύκα, ώριμα αλλά όχι μαλακά

2 φλ. ζάχαρη

Χυμό από ½ λεμόνι

Εκτέλεση:

Προτού ξεκινήσουμε, αποστειρώνουμε τα γυάλινα βάζα μας. Ξεπλένουμε τα σύκα, αφαιρούμε τα κοτσάνια και τα κόβουμε σε φέτες. Τις ρίχνουμε σε μια κατσαρόλα μαζί με τη ζάχαρη για περίπου 15 λεπτά. Ανακατεύουμε συχνά με μια ξύλινη κουτάλα μέχρι να λιώσει η ζάχαρη και τα σύκα να είναι ζουμερά. Προσθέτουμε το χυμό λεμονιού και το νερό και αφήνουμε το μείγμα να πάρει βράση μέχρι να λιώσει τελείως η ζάχαρη. Σιγοβράζουμε τα σύκα σε μέτρια φωτιά και ανακατεύουμε για περίπου 20 λεπτά. Βεβαιωνόμαστε τα σύκα έχουν μαλακώσει και παίρνουμε με ένα κουτάλι το ζουμί. Οι σταγόνες που θα τρέξουν από το κουτάλι πρέπει να είναι πηχτές και συμπαγείς. Τότε η μαρμελάδα μας είναι έτοιμη. Αφαιρούμε από τη φωτιά και γεμίζουμε τα γυάλινα βάζα όσο η μαρμελάδα είναι ζεστή. Τα γυρνάμε ανάποδα και τα αφήνουμε να κρυώσουν.

Extra tip: για πιο λεία μαρμελάδα πολτοποιούμε τα σύκα στο μπλέντερ.

Πηγή: foodandwine.com

Παραγωγή κρασιού: από το αμπέλι στο ράφι

Ο τρύγος, ίσως η σημαντικότερη στάση στον δρόμο της παραγωγής κρασιού, έχει ήδη ξεκινήσει. Ανάλογα με το σταφύλι, την περιοχή, το κλίμα και το είδος του κρασιού που επιθυμεί ο οινοποιός να παράξει, η διαδικασία της συγκομιδής διαφέρει τόσο σε χρόνο, όσο σε τεχνική και τεχνολογία. Ωστόσο, η παραγωγή κρασιού περιλαμβάνει κάποια βασικά στάδια που συναντώνται στις περισσότερες περιπτώσεις.

Η συγκομιδή

Η χρονική στιγμή του τρύγου της αμπέλου είναι ιδιαίτερα σημαντική καθώς επηρεάζει την ποιότητα του παραγόμενου οίνου. Γενικά, η περίοδος της συγκομιδής είναι τους μήνες Αύγουστο – Σεπτέμβριο, όταν οι ρόγες αποκτήσουν το επιθυμητό χρώμα και άρωμα, όπως επίσης και την κατάλληλη αναλογία σακχάρων και οξέων. Κατά τη διάρκεια του τρύγου τα σταφύλια συλλέγονται με προσοχή, είτε με το χέρι είτε μηχανικά. Στην πρώτη περίπτωση της χειρωνακτικής συγκομιδής, η οποία συναντάται σχεδόν σε όλη την Ελλάδα, τα ώριμα τσαμπιά κόβονται από το αμπέλι και συγκεντρώνονται σε ειδικά κοφίνια ή βαρέλια. Στην δεύτερη περίπτωση της μηχανικής συγκομιδής, η οποία εντοπίζεται κυρίως σε μεγάλους αμπελώνες, η διαδικασία επιταχύνεται αλλά δεν πραγματοποιείται μια πρώτη οπτική διαλογή.

Το «πάτημα»

Όσα σταφύλια περάσουν στην επόμενη φάση, οδηγούνται σε οινοποιεία και συγκεκριμένα σε ειδικά μηχανήματα πίεσης. Οι σπαστήρες σχίζουν επιδέξια την επιδερμίδα των σταφυλιών, εκθέτοντας το χυμό και τον πολτό, χωρίς όμως να συνθλίβουν τους μίσχους και τους σπόρους που περιέχουν τανίνες. Οι τανίνες είναι υπεύθυνες για τη δομή και την υφή του οίνου. Έτσι, οι μίσχοι μπορούν να αφαιρεθούν πριν ή μετά την σύνθλιψη των σταφυλιών, ανάλογα με τον τύπο του κρασιού που επιθυμεί ο οινοπαραγωγός. Σε πολλές περιοχές της Ελλάδας η εξαγωγή του μούστου από τα σταφύλια γίνεται με τον παραδοσιακό τρόπο, στα πατητήρια. Πρόκειται για μία δεξαμενή στην οποία ρίχνονται τα σταφύλια μετά τον τρύγο. Εκεί, πιέζονται από τους πατητές με γυμνά πόδια και συλλέγεται ο μούστος.

Η ζύμωση

Προτού ξεκινήσει το στάδιο της ωρίμανσης και της παλαίωσης, ο μούστος περνάει από τη διαδικασία της αλκοολικής ζύμωσης, όπου όλα τα σάκχαρα μετατρέπονται σε αλκοόλη. Η ζύμωση του λευκού και ερυθρού οίνου στις κατάλληλες θερμοκρασίες είναι ιδιαίτερα σημαντική για τη διατήρηση όσο το δυνατόν περισσότερων αρωμάτων στο κρασί που θα παραχθεί. Στην λευκή οινοποίηση η αλκοολική ζύμωση πραγματοποιείται χωρίς τα στέμφυλα, ενώ στην ερυθρή οινοποίηση είναι απαραίτητη η παρουσία των στέμφυλων καθώς αυτά προσδίδουν το χρώμα.

Ωρίμανση & παλαίωση

Η ωρίμανση είναι η παραμονή του κρασιού σε δρύινα βαρέλια ή ανοξείδωτες δεξαμενές (λευκοί οίνοι) και περιλαμβάνει το σύνολο των διεργασιών που γίνονται στο εσωτερικό τους. Η κυριότερη διεργασία είναι η έκθεση του κρασιού στο οξυγόνο, κατά τη διάρκεια της οποίας μειώνονται οι τανίνες και δημιουργείται μία περισσότερο ομαλή και στρόγγυλη γεύση στο κρασί. Ωστόσο, δεν περνάνε όλα τα κρασιά από το στάδιο της ωρίμανσης και της παλαίωσης. Για παράδειγμα, τα λευκά και τα ροζέ, συνήθως καταναλώνονται νωρίς, για να έχουν τη φρεσκάδα των πρωτογενών αρωμάτων και τη γεύση της ποικιλίας. Μετά την ωρίμανση το κρασί εμφιαλώνεται και σε ορισμένες περιπτώσεις ακολουθεί η παλαίωση. Η διαδικασία της παλαίωσης αναφέρεται στον χρόνο που περνάει το κρασί στη γυάλινη φιάλη μέχρι να καταναλωθεί.

Η εμφιάλωση

Εφόσον το κρασί διαθέτει το άρωμα, τη γεύση, την υφή και τη δομή που επιθυμεί ο οινοπαραγωγός ακολουθεί το τελικό στάδιο της εμφιάλωσης. Με κύριο στόχο τη διατήρηση και ανάδειξη του μοναδικού χαρακτήρα του προϊόντος, επιλέγονται οι γυάλινες φιάλες που θα το φιλοξενήσουν για μήνες ή χρόνια και πλένονται με ιδιαίτερη προσοχή. Έπειτα, πραγματοποιείται το γέμισμα και η τοποθέτηση του φελλού, ο οποίος προστατεύει το κρασί από τον ατμοσφαιρικό αέρα και τις αλλοιώσεις που προκαλεί. Οι γυάλινες φιάλες που χρησιμοποιούνται είναι οι διάφανες για τον λευκό οίνο και οι σκούρες πράσινες ή καφέ για τον ερυθρό. Το χρώμα της φιάλης δεν είναι τυχαίο, καθώς οι διάφανες μας δίνουν μία ελκυστική πρώτη ματιά στο περιεχόμενο, ενώ το σκούρο χρώμα των πράσινων φιαλών προστατεύει το κρασί από το φως του ήλιου. Από το αμπέλι μέχρι το ποτήρι και από την πρώτη μέχρι τη τελευταία σταγόνα, οι φυσικές ιδιότητες του γυαλιού διατηρούν αναλλοίωτο το προϊόν, ολοκληρώνοντας έτσι τον γευστικό δρόμο του κρασιού.

Πηγές: winefolly.com, winespectator.com, winemag.com, vinepair.com, wineofgods.com, fnl-guide.com, greekwinefederation.gr

Ενδείξεις ΠΟΠ και ΠΓΕ: Τι λένε για το κρασί σας;

Οι ενδείξεις ΠΟΠ και ΠΓΕ στη γυάλινη φιάλη αντιπροσωπεύουν την κορυφαία ποιότητα κρασιού που προκύπτει από τον συνδυασμό του τόπου, στον οποίο καλλιεργούνται τα αμπέλια, αλλά και των ανθρώπων που τα συντηρούν.

ΠΟΠ (Προστατευόμενη Ονομασία Προέλευσης)

Οι περιοχές όπου παράγονται οι οίνοι ΟΠΑΠ (Ονομασία Προέλευσης Ανωτέρας Ποιότητας) είναι ουσιαστικά οι αμπελουργικές και οινοποιητικές περιοχές της Ελλάδας. Σε αυτές τις περιοχές έχουν καθοριστεί οι αμπελουργικές ζώνες βάσει των κοινοτήτων, καθώς επίσης και κάποιοι περιορισμοί σχετικά με το υψόμετρο ή τα φυσικά και τεχνητά όριά τους. Με εξαίρεση δύο περιοχών, οι οινικές ποικιλίες που παράγονται καθορίζονται σύμφωνα με τις εγχώριες ποικιλίες σταφυλιών. Ειδικά οι οίνοι ΟΠΑΠ, οι οποίοι φέρουν μία χαρακτηριστική κόκκινη ταινία στον λαιμό της γυάλινης φιάλης, πρέπει να παράγονται από οινοποιεία που βρίσκονται στην αμπελουργική τους ζώνη. Με άλλα λόγια, δεν είναι μόνο τα σταφύλια που πρέπει να βρίσκονται εντός της καθορισμένης αμπελουργικής ζώνης αλλά και τα οινοποιεία που παράγουν τους οίνους ΟΠΑΠ.

Οι οίνοι που ανήκουν στην κατηγορία ΕΟΠ (Ελεγχόμενη Ονομασία Προέλευσης) ανήκουν στους οίνους ΠΟΠ της Ελλάδας και παράγονται επίσης σε ιστορικά και γεωγραφικά καθορισμένες αμπελουργικές περιοχές. Όπως και οι ΟΠΑΠ, έτσι και οι οίνοι ΕΟΠ, πρέπει να καλλιεργούνται και να παράγονται στις ίδιες ζώνες. Ωστόσο, σε αυτή την περίπτωση, οι οίνοι ΕΟΠ φέρουν μία χαρακτηριστική μπλε ταινία στον λαιμό της γυάλινης φιάλης και πρέπει να πληρούν όλες τις προδιαγραφές ως προς την περιεκτικότητά τους σε σάκχαρα. O χαρακτηρισμός ΟΠΑΠ αφορά ξηρούς και γλυκούς οίνους, ενώ ο χαρακτηρισμός ΟΠΕ αφορά αποκλειστικά γλυκούς οίνους.

Συνολικά, οι οίνοι ΠΟΠ υποχρεούνται να αναφέρουν συγκεκριμένες πληροφορίες στην ετικέτα τους. Αυτές είναι ο χρόνος παλαίωσης (οξείδωση σε δρύινα βαρέλια και ζύμωση στη γυάλινη φιάλη) καθώς επίσης και λεπτομέρειες για την αμπελουργική ζώνη στην οποία παράγονται.

Οι οίνοι ΠΟΠ της Ελλάδας είναι: ΠΟΠ Αγχίαλος, ΠΟΠ Αμύνταιο, ΠΟΠ Αρχάνες, ΠΟΠ Γουμένισσα, ΠΟΠ Δαφνές, ΠΟΠ Ζίτσα, ΠΟΠ Λήμνος, ΠΟΠ Μαντίνεια, ΠΟΠ Μαυροδάφνη Κεφαλλονιάς, ΠΟΠ Μαυροδάφνη Πατρών, ΠΟΠ Μεσενικόλα, ΠΟΠ Μονεμβασία-Malvasia, ΠΟΠ Μοσχάτος Κεφαλλονιάς, ΠΟΠ Μοσχάτος Λήμνου, ΠΟΠ Μοσχάτος Πατρών, ΠΟΠ Μοσχάτος Ρίου Πατρών, ΠΟΠ Μοσχάτος Ρόδου, ΠΟΠ Νάουσα, ΠΟΠ Νεμέα, ΠΟΠ Πάρος, ΠΟΠ Πάτρα, ΠΟΠ Πεζά, ΠΟΠ Πλαγιές Μελίτωνα, ΠΟΠ Ραψάνη, ΠΟΠ Ρόδος, ΠΟΠ Ρομπόλα, ΠΟΠ Σάμος, ΠΟΠ Σαντορίνη και ΠΟΠ Σητεία.

ΠΓΕ (Προστατευόμενη Γεωγραφική Ένδειξη)

Στην κατηγορία των οίνων ΠΓΕ περιλαμβάνονται οι «Τοπικοί Οίνοι» και οι «Οίνοι Ονομασίας κατά Παράδοση». Τόσο στην Ελληνική όσο και στην Ευρωπαϊκή νομοθεσία έχει καθοριστεί ότι τα επιτραπέζια κρασιά, που γίνονται ολοένα και περισσότερο δημοφιλή, ανήκουν στην κατηγορία των τοπικών οίνων. Η εισαγωγή της ένδειξης ΠΓΕ στην Ελλάδα είχε ως στόχο την ενίσχυση και τη διάδοση της ποιότητας και της αυθεντικότητας ορισμένων γεωγραφικών περιοχών. Κατά αυτό τον τρόπο, η ένδειξη ΠΓΕ χαρακτηρίζει τους οίνους, των οποίων η ποιότητα, η φήμη ή κάποιο άλλο χαρακτηριστικό προέρχεται από μία συγκεκριμένη περιοχή. Ωστόσο, και σε αυτή την περίπτωση, υπάρχουν κάποιες προϋποθέσεις που πρέπει να τηρούνται. Η βασικότερη από αυτές είναι ότι τουλάχιστον ένα από τα στάδια παραγωγής των οίνων ΠΓΕ πρέπει να πραγματοποιείται σε μία καθορισμένη γεωγραφική περιοχή. Ανάλογα με το γεωγραφικό εύρος της περιοχής, οι οίνοι ΠΓΕ χωρίζονται σε τρεις κατηγορίες:

ΠΓΕ Περιφερειών (ΠΓΕ Αιγαίο, ΠΓΕ Ήπειρος, ΠΓΕ Θεσσαλία, ΠΓΕ Θράκη, ΠΓΕ Κρήτη, ΠΓΕ Μακεδονία, ΠΓΕ Πελοπόννησος και ΠΓΕ Στερεά Ελλάδα)

ΠΓΕ Νομών (37 οίνοι)

ΠΓΕ Περιοχών (58 οίνοι)

Πηγές: greekwineinsider.com, winesofgreece.org, thegreekwineexperience.com, uncommoneurope.eu, newwinesofgreece.com

4+1 πράγματα που ίσως δεν γνωρίζατε για την μπύρα

Η εποχή που το μπουκάλι μπύρας έχει μόνιμη θέση στο ψυγείο είναι εδώ. Στο σπίτι, στην παραλία ή έξω με παρέα; Δεν έχει σημασία, γιατί η παγωμένη μπύρα είναι η πρωταγωνίστρια του καλοκαιριού και έφτασε η στιγμή να μάθετε όλα αυτά που ίσως δεν γνωρίζατε για την αγαπημένη σας.

Οι κατηγορίες

Ale ή Lager; Το αιώνιο δίλημμα. Οι δύο μεγαλύτερες κατηγορίες μπύρας δεν σχετίζονται, όπως πιστεύουν πολλοί, με το χρώμα, το σώμα και το αλκοόλ. Η διαφορά τους εντοπίζεται κυρίως στη διαδικασία παραγωγής και αποθήκευσης. Οι μπύρες ale παρασκευάζονται με μαγιά σε θερμοκρασία κελαριού και έχουν μία χαρακτηριστική έντονη γεύση. Από την άλλη πλευρά, οι μπύρες lager αποθηκεύονται για αρκετούς μήνες σε θερμοκρασίες λίγο πιο υψηλές από το όριο του παγωμένου.

Με πλούσιο σώμα και νότες από φρούτα ή μπαχαρικά, οι ale αφήνουν μία ευχάριστη επίγευση λυκίσκου. Συνήθως είναι σκουρόχρωμες αλλά όχι πάντα. Μπορεί κανείς να βρει μπύρες ale σε διάφορες γεύσεις, βαθμούς αλκοόλ και χρώματα. Οι μπύρες lager είναι πιο δημοφιλείς στον κόσμο, καθώς είναι δροσιστικές, φρέσκες και με απαλή επίγευση. Μια μπύρα lager μπορεί να είναι γλυκιά, πικρή, ξανθιά ή μαύρη.

Το χρώμα

Έχουν όντως οι σκουρόχρωμες μπύρες μεγαλύτερη περιεκτικότητα σε αλκοόλ σε σχέση με τις άλλες; Όχι! Αυτός είναι ένας μύθος. Το χρώμα της μπύρας είναι αποτέλεσμα των βασικών συστατικών παραγωγής της. Αυτά είναι το νερό σε ποσοστό 95%, ο λυκίσκος, η μαγιά και η βύνη που προσφέρει τα απαραίτητα σάκχαρα για την παραγωγή αλκοόλ και ταυτόχρονα καθορίζει σε μεγάλο βαθμό τη γεύση και το χρώμα της μπύρας.

Ο αφρός

Με αφρό ή χωρίς; Οι περισσότεροι αποφεύγουν την αφρώδη μπύρα, θεωρώντας ότι χάνουν σε ποσότητα. Ωστόσο, ο αφρός είναι σύμμαχος στη συνολική εμπειρία καθώς επηρεάζει κατά πολύ τη γεύση της. Γνωρίζατε ότι η ίδια μπύρα έχει διαφορετική γεύση όταν έχει αφρό και όταν δεν έχει αφρό; Αυτό συμβαίνει γιατί ο αφρός ερεθίζει τον ουρανίσκο μας, προσφέροντας μία πιο ολοκληρωμένη αίσθηση της γεύσης, ενώ παράλληλα προστατεύει τη μπύρα από την επαφή της με το οξυγόνο και συνεπώς αποτρέπει την οξείδωση και την αλλοίωση της γεύσης της.

Το ποτήρι

Δεν είναι αυτό που νομίζεις. Όταν σερβίρεις τη μπύρα σου σε παγωμένο ποτήρι, αφρίζει αμέσως και καταστρέφονται τα αρώματα και το ανθρακικό προτού μπορέσεις να τα απολαύσεις. Αυτό που μένει στο ποτήρι είναι μία αδιάφορη μπύρα και λίγες δροσερές γουλιές. Εάν θέλεις να απολαύσεις τη μπύρα σου σε ένα κρύο ποτήρι, βύθισε το μπουκάλι σε μία παγοθήκη σερβιρίσματος με νερό, αλάτι και πάγο. Γέμισε το ποτήρι με παγάκια και όταν περάσουν πέντε λεπτά άδειασε το νερό και γέμισέ το με την έξτρα δροσερή σου μπύρα από το μπουκάλι.

Το μυστικό

Για την απόλυτη γευστική «εμπειρία» κρύβεται στο μπουκάλι. Σύμφωνα με έρευνες, όταν πρόκειται για τη γεύση, οι λάτρεις της craft μπύρας ψηφίζουν το γυάλινο μπουκάλι. Το γυαλί προσφέρει μεγαλύτερη διάρκεια ζωής και διατηρεί τη μπύρα φρέσκια και δροσερή για περισσότερο χρόνο. Ακόμη, τα σκουρόχρωμα μπουκάλια προσφέρουν 99,9% προστασία από την υπεριώδη ακτινοβολία, εξασφαλίζοντας ανώτερη γεύση και άρωμα.

Πηγές: thrillist.com, novinite.com

Τα κόκκινα smoothies του καλοκαιριού

Δροσερά και χορταστικά, τα smoothies είναι η εύκολη και υγιεινή λύση για να καταπολεμήσουμε τη ζέστη και την υγρασία του καλοκαιριού ενώ προσφέρουμε στον οργανισμό μας θρεπτικά συστατικά, βιταμίνες και ενέργεια . Όταν λοιπόν η θερμοκρασία ανεβαίνει, εμείς βάζουμε μπρος το μπλέντερ και απολαμβάνουμε τα πιο φρέσκα κόκκινα φρούτα της εποχής.

Με φράουλες

Χωρίς λιπαρά και πλούσιες σε αντιοξειδωτικά, οι φράουλες τώρα που είναι ζουμερές και τραγανές αποτελούν ένα από τα πιο βασικά συστατικά για νόστιμα smoothies. Γι΄αυτό, επιλέγουμε τις καλύτερες και τις συνδυάζουμε με κομματάκια μπανάνας, γιαούρτι και χυμό πορτοκάλι χωρίς ζάχαρη. Το αποτέλεσμα είναι απλά απολαυστικό και σίγουρα θα ξετρελάνει μικρά και λίγο μεγαλύτερα παιδιά.

Υλικά (2 μερίδες): 2 φλ. φρέσκιες φράουλες, 1 μπανάνα σε κομμάτια, 1 κεσεδάκι γιαούρτι, ½ φλ. χυμός πορτοκάλι (χωρίς ζάχαρη)

Extra γεύση και ενέργεια: σπόροι τσία, σπανάκι, ξηροί καρποί όπως φιστίκια, αμύγδαλα ή κάσιους

Με καρπούζι

Αντιπροσωπεύει το καλοκαίρι και είναι φυσικά ένα από τα αγαπημένα φρούτα της λίστας. Για πρωινό ή on-the-go στην παραλία το smoothie καρπούζι είναι η ιδανική λύση για την ενυδάτωση του οργανισμού χωρίς τύψεις. Με λίγες θερμίδες και πολύ φρουτένια γεύση, συνδυάζεται υπέροχα με μάνγκο, λάιμ και μέλι.

Υλικά (2 μερίδες): 4 φλ. κομμάτια καρπουζιού χωρίς κουκούτσια, 2 φλ. κομμάτια μάνγκο, χυμός από 1 μέτριο λάιμ, 1 κ.σ. μέλι

Extra tip: Εάν θέλετε ένα κρεμώδες smoothie μπορείτε να προσθέσετε αβοκάντο. Αφού το καθαρίσετε και αφαιρέσετε το κουκούτσι, βάλτε το στο μπλέντερ και θα γίνει μία υπέροχη κρέμα. Η ήπια γεύση του αναμιγνύεται εύκολα με όλα τα φρούτα.

Με κεράσια

Τελευταίο και μη εξαιρετέο είναι το smoothie με κεράσια. Μπορεί το μικρό τους μέγεθος να μας ξεγελά, αλλά έχουν μεγάλη θρεπτική αξία. Πλούσια σε βιταμίνες A, B και C δρουν αποτοξινωτικά και έχουν αντιβακτηριακές ιδιότητες ενάντια στην τερηδόνα των δοντιών. Το ζωηρό κατακόκκινο χρώμα και η δροσερή τους γεύση σε συνδυασμό με ένα μικρό παντζάρι, λίγο φρέσκο χυμό πορτοκαλιού και ένα νεκταρίνι ή ροδάκινο κάνει τη διαφορά και ξεδιψά τον οργανισμό οποιαδήποτε στιγμή μέσα στη μέρα.

Υλικά (2 μερίδες): 1 φλ. φρέσκα ψιλοκομμένα κεράσια, 1 μικρό παντζάρι, ½ φλ. χυμός πορτοκάλι, 1 νεκταρίνι ή ροδάκινο, ¼ φλ. νερό

Extra tip: Για να αποκτήσει το smoothie σας ανάλαφρη υφή και να γίνει πολύ δροσερό, πριν ξεκινήσετε τη συνταγή κρατήστε για περίπου 20 λεπτά τα φρούτα που θα χρησιμοποιήσετε στην κατάψυξη.

Η διαδικασία παραγωγής των smoothies είναι η ίδια σε όλες τις περιπτώσεις. Βάζουμε όλα τα υλικά στο μπλέντερ και χτυπάμε μέχρι να ομογενοποιηθούν και να έχουμε ένα λείο μείγμα. Σερβίρουμε σε γυάλινο βάζο με χοντρό καλαμάκι, προσθέτουμε παγάκια και απολαμβάνουμε!

Πηγές: shape.com, shoothecook.com, vitamix.com, geniuskitchen.com

Ροζέ κρασί: 3 πράγματα που πρέπει να ξέρετε για το απόλυτο οινικό trend

Με χρώμα που ποικίλλει από απαλό ροζ, σομόν μέχρι και βαθύ βυσσινί ή σχεδόν κόκκινο, τα ροζέ κρασιά συνοδεύουν γευστικά όλες τις κουζίνες του κόσμου. Σερβίρονται δροσερά, είναι ελαφριά και γι’ αυτό χαρακτηρίζονται ως το απόλυτο κρασί των ζεστών ημερών όλου του χρόνου. Γιατί όμως ξεχωρίζουν; Από την ιδιαίτερη διαδικασία παραγωγής μέχρι και τις ασυνήθιστες γυάλινες φιάλες, τα ροζέ κρασιά αφήνουν το δικό τους στίγμα στον οινικό χάρτη.

Πώς παρασκευάζονται;

Η διαδικασία οινοποίησης είναι παρόμοια με εκείνη του ερυθρού οίνου. Για να φτιαχτεί το ροζέ κρασί χρειάζονται ερυθρά σταφύλια. Οι φλούδες των σταφυλιών μπορεί να μείνουν από λίγες μέχρι και 24 ώρες σε επαφή με τον μούστο και αυτός ο χρόνος παραμονής, μαζί με την ποικιλία, είναι που καθορίζει την απόχρωση του ροζέ χρώματος στο κρασί. Η παραγωγή τους γίνεται με τρεις τρόπους: ανάμιξης, εκχύλισης ή με την μέθοδο Saignée.

Πότε θα τα απολαύσετε

Με γεύση γλυκιά και δροσερή, τα ροζέ είναι ευέλικτοι σύντροφοι. Ταιριάζουν σχεδόν σε όλες τις περιστάσεις και καταναλώνονται όλο τον χρόνο. Μία γυάλινη φιάλη ροζέ συνοδεύει μοναδικά πιάτα λαδερά με σάλτσες από φρέσκια ντομάτα, αλλά και ζυμαρικά με θαλασσινά ή ψητά κρέατα. Σερβίρεται δροσερή και όχι παγωμένη, ενώ συνδυάζει γοητευτικά το ιδιαίτερο χρώμα με την αναζωογονητική φρεσκάδα.

Γιατί συσκευάζονται σε γυάλινες φιάλες;

Πέρα από την ξεχωριστή επίγευση, τους συνδυασμούς ποικιλιών και το φρουτώδες άρωμα, η εντυπωσιακή γυάλινη φιάλη κάνει το ροζέ κρασί να διαφέρει. Το σχήμα, η ποιότητα και οι μοναδικές ιδιότητές του γυαλιού αναδεικνύουν με τον καλύτερο τρόπο τα μοναδικά και ποιοτικά χαρακτηριστικά του ροζέ. Η γυάλινη φιάλη προσφέρει φυσική προστασία ενώ ενισχύει την εμφάνιση και τη γεύση του κρασιού. Και αυτό γιατί το γυαλί είναι αδρανές και άοσμο, δεν αλληλεπιδρά με το περιεχόμενο και διατηρεί αναλλοίωτη την πραγματική γεύση όχι μόνο του κρασιού, αλλά και κάθε ετικέτας τροφίμων και ποτών.

Πηγές: winefolly.com, winemakermag.com, realsimple.com

Πως θα παραγγείλετε κρασί σαν ειδικοί

Τα wine bars έχουν γίνει τα νέα στέκια κάθε πόλης. Εκφραστές αυτής της τάσης είναι εστιατόρια και μπαρ που προσφέρουν οινικές εμπειρίες για να ανακαλύψει κανείς νέες γεύσεις ή να γνωρίσει καλύτερα τις ήδη αγαπημένες του. Από τις πιο κλασσικές μέχρι τις πιο ασυνήθιστες επιλογές, υπάρχουν κάποια tips που θα σας βοηθήσουν την επόμενη φορά να παραγγείλετε το κρασί σας με αυτοπεποίθηση και να το απολαύσετε σαν ειδικοί.


Μπορεί να σας φανεί περίεργο, αλλά μπορείτε να δοκιμάσετε το κρασί προτού το παραγγείλετε. Αν το κρασί που σας ενδιαφέρει είναι διαθέσιμο σε ποτήρι και δεν είστε σίγουροι για την επιλογή, τότε θα ήταν καλύτερο να το δοκιμάσετε πρώτα. Ειδικά εάν θέλετε να παραγγείλετε το αντίστοιχο κρασί σε μπουκάλι. Φυσικά, δεν γίνεται να δοκιμάσετε όλο τον κατάλογο, αλλά το να ζητήσετε ευγενικά ένα ή δύο ποτήρια για να αποφασίσετε ποιο κρασί σας αρέσει περισσότερο είναι απόλυτα αποδε

Κάντε τη διαφορά


Εσείς και η παρέα σας παραγγέλνετε το ίδιο ποτήρι κρασί. Αυτό συνήθως είναι το πρώτο κρασί στη λίστα ή ένα από τα συνηθισμένα. Όταν το κάνετε αυτό, χάνετε την ευκαιρία να δοκιμάσετε κάτι καινούργιο που ίσως να σας αρέσει περισσότερο. Η μεγάλη οινική ποικιλία, που προσφέρεται και σε ποτήρι, είναι η τέλεια ευκαιρία για να δοκιμάσετε κάτι διαφορετικό. Παρόλα αυτά, εάν όντως αποφασίσετε να πάρετε όλοι το ίδιο κρασί, εξοικονομήστε χρήματα επιλέγοντας τη φιάλη. Ακόμη και είστε μόνο με έναν φίλο, ο καλύτερος τρόπος για να απολαύσετε περισσότερο το κρασί σας είναι να προτιμήσετε τη γυάλινη φιάλη. Γιατί, μάλλον, δεν θα πιείτε μόνο ένα!

Τέλειος συνδυασμός

Όλα τα εστιατόρια και τα wine bars προσφέρουν φαγητό, παρόλο που στη δεύτερη περίπτωση οι επιλογές είναι συνήθως περιορισμένες. Έτσι, εάν το εστιατόριο ή το wine bar που επισκεφθήκατε προτείνει συνδυασμούς κρασιού και φαγητού, τότε δεν έχετε παρά να τους δοκιμάσετε. Ο καλύτερος παρτενέρ της φιάλης κρασιού είναι αναμφισβήτητα το κατάλληλο φαγητό. Ο ιδανικός συνδυασμός ισούται με μία πραγματική γευστική εμπειρία. Εάν πάλι δεν υπάρχουν προτεινόμενοι συνδυασμοί, τότε θα ήταν προτιμότερο να επιλέξετε πρώτα το φαγητό από το μενού και έπειτα να το συνδυάσετε με το κρασί από τον κατάλογο.

Καλύτερος σύμμαχος


Ναι, μερικές φορές οι σερβιτόροι μπορεί να φαίνονται λίγο απόμακροι και απρόθυμοι να βοηθήσουν, αλλά δεν είναι έτσι. Τις περισσότερες φορές έχουν αρκετές γνώσεις και θα τις μοιραστούν μαζί σας, εάν τους ρωτήσετε. Κατά τη διάρκεια της παραγγελίας θα πρέπει να τους βλέπετε ως συμμάχους, καθώς μπορούν να σας καθοδηγήσουν στη σωστή επιλογή. Για παράδειγμα, μπορείτε να αναφέρετε το εύρος τιμής που θέλετε να έχει το κρασί σας καθώς και τις προτιμήσεις σας και να τους ρωτήσετε ποια κρασιά προτείνουν.

Μη συμβιβάζεστε 

Κι αν φτάσατε στη δοκιμή του κρασιού και δεν το απολαμβάνετε, πείτε το. Ειδικά εάν σας το έχει προτείνει ο σερβιτόρος. Ακριβώς επειδή αρέσει στον ίδιο, δε σημαίνει ότι πρέπει να αρέσει και σε εσάς. Βρίσκεστε στο μπαρ ή στο εστιατόριο για να χαλαρώσετε και να απολαύσετε το φαγητό ή το κρασί με την παρέα σας. Εάν το κρασί που μόλις γευτήκατε δεν ταιριάζει με τις προτιμήσεις σας, μην συμβιβαστείτε. Ανά πάσα στιγμή μπορείτε να ζητήσετε να σας το αλλάξουν ή να παραγγείλετε μία αγαπημένη σας ποικιλία χωρίς δισταγμό. Την επόμενη φορά που θα παραγγείλτε το κρασί σας, θυμηθείτε πως το κλειδί για μία απολαυστική οινική εμπειρία είναι η αυτοπεποίθηση!

Πηγή: Vinepair.com, thedailymeal.com


Σελίδα 1 από 14       Επόμενο > Εγγραφές ανά σελίδα: